مطالب توسط Amin Nakhjavani

عشق در معماری

عشق در معماری در سال هایی که یورش ددمنشانه ی دشمنان این سرزمین، ساختارها و سیستم های کشور ما را درگیر، دچار فرسایش و تخریب می نمود، عده ای از بهترین نسل جوانان این کشور، راهی جبه ها شدند تا از ارزش ها دفاع کنند. در همان ایام که عده ای در خون شریف خود […]

تخریب، ترغیب و تحرک

تخریب، ترغیب و تحرک عدم تحرک و پویایی، حتی آبی زلال را به مردابی آلوده و مخوف تبدیل می کند چه برسد به معماری یک کشور. معماری ایران از بی انگیزگی و عدم اقدام رنج می برد و شجاعت گام برداشتن رو به جلو را ندارد، زیرا از احتمال تخریب، بیش از امید به ترغیب، […]

استقبال قوی از استدلال ضعیف

استقبال قوی از استدلال ضعیف امروز، ما از هدف دور افتاده ایم و فراموش کرده ایم چرا معماری می کنیم. به راستی، چه اتفاقی برای معماری ایران در روزگار معاصر افتاده است؟ به نظر می رسد معماری معاصر ایران به پیکسل و تصویر تنزل پیدا کرده و کل پژوهش معماری معاصر ایران تبدیل به رقابتی […]

معمار شهری

معمار شهری راجرز در سال هایی که در UTF صاحب کرسی بود، این فرصت را یافت که این نظریه را از جایگاه حقوقی تبیین کند و پس از آن نیز در جایگاه یک معمار و نظریه پرداز صاحب نام جهانی به اشاعه ی آن بپردازد. طبعا شهرهای انگلستان و در راس همه ی آن ها […]

,

ریچارد راجرز

ریچارد راجرز ریچارد راجرز تنها یک معمار پرافتخار نیست او نظریه پردازی است که تاثیرهای مهم اجتماعی، سیاسی و فرهنگی فراوانی داشته است. راجرز می گوید: “احساس می کنم آنچه برایش ایستادگی می کنیم، مهم تر از دستاوردهایمان است”. او کسی است که با تمام قوا برای پایداری شهر فردا ایستادگی کرده است و امتداد […]

رنده ی پنیر، میراث ریچارد راجرز

رنده ی پنیر، میراث ریچارد راجرز این روزها دیدن “جنبش هایی از جنس جنبش های آوانگارد ضد معماری دهه ی شصت بسیار نامحتمل می نماید که می توان بخشی از آن را به گردن اضمحلال کلی مفهوم “جنبش” در دنیای معماری و هنر امروز انداخت و بخشی را هم ناشی از سلطه ی بازار و […]

ساختمان لویدز:”سبک” های-تک

ساختمان لویدز:”سبک” های-تک اگر پمپیدو حاصل تلاش برای دستیابی به ساختمانی با حداقل فرم باشد، ساختمان لویدز تلاشی تمام عیار برای دستیابی به “سبک” است. رنزو پیانو و ریچارد راجرز بعد از پمپیدو راهشان را از یکدیگر جدا کردند. پیانو در سال های ۱۹۸۱-۱۹۸۶ ساختمان کلکسیون منیل در هوستون تگزاس را طراحی و اجرا کرد […]

مرکز پمپیدو، به بار نشستن یک رویا

مرکز پمپیدو، به بار نشستن یک رویا در سال ۱۹۷۷، مرکز پمپیدو در حالی افتتاح شد که انقلابی در فرانسه رخ نداده بود. جنگ ویتنام به پایان رسیده بود، گروه های آوانگاردی چون آرکی گرام و سوپر استودیو دیگر از تک و تا افتاده بودند و جنبش متابولیسم هم منحل شده بود. با این حال […]

گزارشی از نمایشگاه “دغدغه عمومی”

گزارشی از نمایشگاه “دغدغه عمومی” روبرتودامیانی کیوریتور نمایشگاه فراسوی مرزهای ملی و سیاسی، معنی و اصلاح فضای عمومی دستخوش تغییرات عمده شده است. این روزها در بسیاری از کشورها، دولت ها سرمایه گذاری خود را در ایجاد فضای عمومی کم کرده اند. بنابراین فرم و شخصیت محیط های عمومی به فضاهای خصوصی تنزل یافته است. […]

فضاهای اشتراکی در مقابل فضاهای معمول

فضاهای اشتراکی در مقابل فضاهای معمول جوانی کربلینی استادیار دانشگاه تریسته پارادایم بالا و پایینی که ایده و نقش معمار مدرن را از آن مشتق کرده بودند، مدت ها پیش در چشم اندازی متناقض و تکه تکه محو شد. طرح های معمارانه از روندی به شدت سلسه مراتبی به فعالیتی که با “طیف وسیعی از […]