ساختمان اداری نیایش، تهران

ساختمان اداری نیایش، تهران

محل اجرا: سعادت آباد، خیابان علامه جنوبی، انتهای کوچه بیست و چهارم شرقی، شماره ۱/۱

کارفرما: رضا فرح بخش و شرکا

مساحت زمین: ۴۷۶ مترمربع

ساختمان در ۹ طبقه طراحی و ساخته شده که ۶ طبقه بالایی روی همکف اند

و هر کدام ۲ واحد اداری دارند(در مجموع ۱۲ واحد اداری) که به صورت شمالی

و جنوبی و با پلان باز اداری طراحی شده اند. مساحت هر طبقه اداری به طورمتوسط ۳۷۰ مترمربع است.

همکف با مساحت ۲۹۱ مترمربع در بخش جنوبی شامل سرسرا

و پذیرش اصلی اداری و در بخش شمالی شامل یک واحد تجاری است.

زیرزمین اول به مساحت ۳۲۶ مترمربع که از جنوب هم تراز حیاط و

کوچه بیست و دوم شرقی است، شامل ۱۰ احد پارکینگ است.

فضای اقامت نگهبان ساختمان و همچنین انبار و اتاقک برق نیز در این منطقه قرار دارد.

زیرزمین دوم به مساحت ۴۰۹ مترمربع، شامل ۷ واحد پارینگ، فضای تاسیسات و موتورخانه،

انبار و سرویس بهداشتی است. ساختمان دارای دو دستگاه آسانسور شیشه ای پانورامیک است.

فونداسیون ساختمان به صورت گسترده، ستون های فلادی پیچ و مهره ای و سقف ها کامپوزیت طراحی شده اند.

ساختمان نبش یک تقاطع غیرهم سطح پرتردد اتوبان نیایش و بلوار فرهنگ سعادت آباد در زمینی تقریبا مثلثی شکل و قناس قرار گرفته.

تفاوت شیب زمین در بخش شمالی و جنوبی  این ایده را فراهم کرد که ورود به پارکینگ ها از جنوب سایت انجام می گیرد،

بخش شرقی و شمالی همکف به واحدد تجاری تخصیص یابد و در بخش جنوبی همکف سرسرا و پذیرش اصلی اداری قرار گیرد.

تلاش طراحی این بود که از بازنماییشکل قناس زمین پرهیز شود.

از سوی دیگر با توجه به انرژی حرکتی اطراف سایت و همچنین قابل رویت بودن بنا از از دو مسیر پر تردد،

ایده اولیه خطوط نما پدیدار شد، مانند تصویربرداری از جسمی چرسرعت

که تنها خطوطی کشیده و گاه مواج از خود به جا می گذارد.

لبه ها با حرکتی نرم، سطح اصلی نما را به هم پیوند داده و مرز بین نمای شمالی، شرقی و جنوبی را ناپدید کرده است.

خانه شماره ۳، کاشان

خانه شماره ۳، کاشان

محل اجرا: خیابان امیرکبیر، کوچه مخمل ۴۲

کارفرما: محمدرضا مسعودی نژاد

این خانه برای خانواده ای سه نفره طراحی شده که خواستار خانه ای با هویت کاشانی،

با سیما و نمایی آرام و بی تکلف، تفکیک عرصه های عمومی و خصوصی، تامین محرمیت در عرصه خانه،

و بهره گیری تمام فضاها از نور طبیعی و دید مناسب بوده اند.

ضمن پیروی از ضابطه ساخت در ۶۰ درصد زمین، این خانه در سه سطح شکل گرفته است.

طبقه همکف شامل عرصه های عمومی و فضاهای جمعی، طبقه اول شامل عرصه خصوصی

و فضاهای خوب، و طبقه زیرزمین تالاری باز برای استفاده های خاص است.

زمین این خانه در حوالی فین کاشان است. در توده بنا شکافی سراسری ایجاد شده

تا نسیم محلی کوه به دشت را به خود گیرد و تهویه طبیعی را ممکن سازد، و از سوی دیگر مسیر ورودی خانه را شکل دهد.

باغ موزه قصر، تهران

باغ موزه قصر، تهران

محل اجرا: خیابان شریعتی، خیابان پلیس، میدان پلیس

کارفرما: شرکت توسعه فضاهای فرهنگی

پیشینه باغ موزه قصر به دوران فتخعلی شاه قاجار، و تقریبا سال های اولیه شکل گیری تهران به عنوان شهر باز می گردد.

پس از فتحعلی شاه این باغ مورد بی توجهی قرار گرفت و با استقرار نیروهای نظامی، باغ به پادگان نظامی تبدیل شد

که گرچه موجب تخریب باغ شد اما حدود آن را به شکلی قابل ردیابی و احیا حفظ کرد.

در دوران پهلوی اول، عضویت ایران در کنگره بین المللی اضصلاح مجرمان و زندان ها در لندن،

موجب شد دولت وقت به ساخت زندان منطبق با استانداردهای بین المللی اقدام کند.

ساخت این زندان از تحولات عمده اجتماعی و پذیرش حقوق مدنی حتی برای محکومان بود که پیش از این در ایران سابقه نداشت.

در سال ۱۳۰۶ رضاشاه ساخت زندان قصر را به معمار گرجی تبار، نیکلای مارکوف واگذار کرد

که برای ساخت زندان بخش جنوبی باغ قصر قاجار را انتخاب کرد.

.

دیاگرام و معماری هوشمندانه و در عین حال ساده زندان قصر، آن را به یکی از ارکان مهم این مجموعه تاریخی تبدیل کرده.

صرف نظر از اهمیت ذاتی حفظ یک باغ تاریخی و بناهای با ارزش آن،

باید پذیرفت که شهر ۱۲ میلیون نفری تهران هیچ خاطره تاریخی از این باغ ندارد، بر عکس،

خاطره اصلی از این مکان به زشتی دیوارهای زندان، وقایع ناگوار حاشیه ای، و مسائل زیست محیطس ناشی از آن محدود می شود.

گسست اجتماعی ناشی از این لکه شهری با کاربری انتظامی در طول حیاتش نیز اتفاق خوشایندی نبوده است.

با گشایش این باغ موزه و مفاهیم ارائه شده در گالری های ثابت آن،

انتقال این فرهنگ به بازدیدکنندگان با زبانی جذاب میسر شده است.

محوطه مجموعه به کاربری اولیه خود یعنی باغ تبدیل شده.

درختان دوباره کاشته شده، خطوط باغ قاجار در آن خوانا شده، و مهم تر از همه با برچیدن دیوارهای پیرامونی،

کاربری آن از باغ خصوصی و خلوت شاهان  یا پادگانی نظامی و زندانی بسته د رطول سالیان،

به باغ موزه ای همگانی تغییر یافته است. ساختمان ها که هر دو به عنوان زندان کاربری داشت اند

به کلی استفاده ای متفاوت به شکل گالری، مووزه گالری های آزاد، رستوران، کافه، سالن اجتماعات و … یافته اند.

این آزادسازی و گشایش زمینه ای برای نقل داستان تهران با محوریت باغ در جنبه های فرهنگی، اجتماعی، سیاسی و تاریخی آن است.

فرهنگ شفاهی، رویدادهای نادر تاریخی همچون حبس لورنس عربستان، اولین پرواز هواپیما،

ساخت اولین دکل بی سیم، تحقق حقوق شهروندی و خلق ده ها اثر ادبی در این زندان

از ابزرگان معاصر ایران و … هرگز مجالی برای تعریف نیافته اند.

کومه های شیشه ای، سامان

کومه های شیشه ای، سامان

محل اجرا: پل زمانخان، دهکده گردشگری زاگرس(مجموعه تفریحی – گردشگری – اقامتی زنده رود)

کرافرما: شرکت آمایش و توسعه زنده رود

مساحت: ۳ هزار مترمربع

کومه های شیشه اس با هدف ایجاد فضایی برای اقامت های کوتاه مدت،

به دور از عوامل نامطلوب جوی و حشرات موذی، سرپناهی مطلوب برای گردشگران منطقه فراهم می کند.

ایده اصلی طرح، کمانی مواج بر فراز یال تپه های مشرف بر پل تاریخی زمان خان و زاینده رود است.

شکل هندسی زمین، پرسپکتیوها، دید و مناظر پیرامونی و نیز عوامل اقلیمی و استفاده بهینه از انرژی،

در شکل گیری ایده طرح این استراحتگاه ها نقش موثری ایفا کرده اند.

این مجموعه از ۱۱ آلاچیق تشکیل شده که امتداد آنها از یک سو به سمت پل تاریخی زمان خان و از سوی دیگر،

به رستوران باغ جادو با دید باز ۳۶۰ درجه به مناظر منطقه و اشراق کامل به رودخانه می رسد.

در طراحی سقف کومه ها نیز برای خفظ ارتباط بیشتر با محیط طبیعی از بامبو کمک گرفته شده است.

احساس امنیت و آرامش بیشتر برای اقامت های چند ساعته، تهویه مناسب به دلیل کوران هوا در داخل،

دسترسی بهبرق و امکانات اولیه تاسیساتی و نیز نزدیکی به امکانات خدماتی – رفاهی همچون

سرویس های بهداشتی، رستوران، آب آشامیدنی و … از ویژگی های این پروژه است.

اسکلت سازه سقف دو نبشی خم شده است که در دو نقطه به هم متصل می شوند

و با عملکرد قوسی مقاومت لازم را در مقابل بارهای مرده، بار باد و بار برف تامین می کنند.

ویلای آسارا، جاده چالوس

ویلای آسارا، جاده چالوس

محل اجرا: قبل از تونل ۹، فرعی سمت چپ(تنگه کسیل)، پلاک ۳۰، ویلای چهارم

کارفرما: محرم احمدی

مساحت زمین: ۱۲۰۰ متر مربع

زیربنا: ۲۹۵ متر مربع

ساختمان دارای سیستم گرمایش از کف سوپر پایپ ولی فاقد سیستم سرمایشی است

چون با وجود پنجره های بزرگ و کوران طبیعی هوا و جاری بودن آب در سطح شیبدار سایت،

دمای محیط در تابستان کنترل می شود.

سایت در یک تنگه دنج و آرام در جاده چالوس با مناظر زیبا قرار گرفته.

ارتباط با رودخانه و محیط اطراف که مورد علاقه کارفرما بود،

از اهداف اولیه طراحی بود، اما تراکم زیاد فضای سبز موجود  طراحی را دچار چالش می کرد.

سایت از دو قسمت تشکیل شده، قسمت شمالی بدون پوشش گیاهی و با شیبی در حدود ۴۵ تا ۶۰ درجه

و قسمت جنوبی، مسطح با دو ردیف درختان تبریزی با عمری در حدود ۳۳ سال و درختان میوه و فضای سبز است.

کارفرما ویلایی کم هزینه می خواست که دارای یک سوئیت برای مهمان و یک واحد با تراس مشرف به رودخانه و محیط اطراف برای خانواده اش باشد.

ساختمان بر اساس اسکلت بتنی با سیستم پس کشیده و بتن اکسپوز طراحی شد تا هزینه نما و نازک کاری حذف شود، اما کارفرما تمایلی به اجرای آن نداشت.

در نتیجه اسکلت بتنی تیرچه بلوک با دیوار برشی و تیرک های کششی فلزی جایگزین و کارفرما خود مجری پروژه شد.

به علت شیب تند زمین، ساختمان در دو طبقه و دو نیم طبقه طراحی شده که در نیم طبقه اول سوئیت مهمان و اتاق خواب ها و در طبقه دوم پذیرایی، آشپزخانه، استخر و دو تراس تابستانی و زمستانی قرار دارد.

خانه قانعی، اصفهان

خانه قانعی، اصفهان

محل اجرا: خیابان میر، پلاک ۱۷۱

کارفرما: محمدرضا قانعی

مساحت زمین: ۳۴۵ مترمربع

زیربنا: ۵۸۰ مترمربع

در خانه قدیمی در همسایگی جنوبی خانه پدری تصمی گرفتیم دو اتاق در طبقه بالا به فرم C شکل موجود اضافه کنیم. در امتداد ورودی خانه، مسیری کوچه مانند طراحی کردیم که در ادامه به یک ساباط و نهایتا به ورودی خانه متصل و خیابان و کوچه به هم دوخته می شد. به این ترتیب پلان خانه به دو قسمت حجم اصلی و ساباط تقسیم شد.

زیرزمین کاربری های خدماتی نظیر شست و شو، آشپزخانه و موتورخانه را در خود جا داد سطح همکف و میانی به فضاهای عمومی اختصاص یافت و بالاترین سطح، فضاهای خصوصی و خواب را تامین کرد. فضای کار نیز روی گذر شرقی جانمایی شد تا از فضای اصلی خانه مجزا شد و در ارتباط با پلکان میانی، عملکردی پویاتر را به وجود آورد. تلاش کردیم علاوه بر حفظ درخت توت حیاط و دیوارهای خانه سابق، به وسیله پله های سه گانه، حس پیوستگی حرکت در فضا را، که در معماری سنتی خانه های ایرانی تنها در یک سطح حس می شود، در سطوح مختلف فراهم کنیم. نمای دو پوسته جنوبی، خوانشی است امروزی از ارسی های آشنای خانه های سنتی. سازه خانه فلزی خرپایی است. گرمایش از طریق سیستم گرمایش کفی و سرمایش از طریق چیلر جذبی است.

مجموعه مسکونی باغچه ناژوان، اصفهان

مجموعه مسکونی باغچه ناژوان، اصفهان

محل اجرا: ناژوان، مادی فرشادی، بن بست شیرانی

کارفرما: مرتضی سعادتمند

طراحی: احسان حسینی، الهام گرامی زاده

اجرا:مرتضی سعادتمند

در سال ۹۰ طراحی و تکمیل ساختمانی نیسه ساخته(در مرحله اسکلت) در محدوده ناژوان اصفهان به دفتر ما واگذار شد. مطابق ضوابط شهرسازی در اصفهان و برای جلوگیری از اشراف به همسایه شمالی، امکان ایجاد گشودگی تا تراز ۱۷۰ سانتی متر در هر طبقه و ایجاد دید به سمت شمال میسر نبود. سعی کردیم با تخریب و جا به جایی پله و با حفظ اسکلت بتنی، دو واحد در شرق و غرب طراحی کنیم تا هر یک علاوه بر استفاده از نور شمال و جنوب از تهویه طبیعی در مجاورت باغ های حاشیه رودخانه بهره ببرند.

نما نه به عنوان یک پوسته کم ضخامت، بلکه به عنوان جداره ای عمیق در نظر گرفته شد که می تواند حدفاصل مناسبی برای اتصال فضای درون به فضای بیرون باشد و هر کدام را از دیگری متاثر سازد.

خانه ای برای یک خانواده گسترده، تهران

خانه ای برای یک خانواده گسترده، تهران

محل اجرا: سوهانک، کوچه نارآباد

کارفرما: حمید یزدانی

مساحت: ۶ هزار مترمربع

زمین پروژه دارای شیب تند، در حدود بیش از ۵۰ درصد از شمال به جنوب است.

ردیفی از درختان کهنسال قسمت های شمالی و غربی زمین را سبز کرده اند.

پروژه متعلق به یک خانواده بزرگ مذهبی شامل والدین، بچه ها، عمو، پدریزرگ و مادربزرگ است.

طبق برنامه  دو واحد مسکونی و یک حسینیه در سه طبقه و به مساحت کلی ۱۳۰۰ مترمربع برای این خانواده طراحی و اجرا شد.

طبقه همکف به حسینیه، سرسرا، فضای تاسیسات، انباری و آشپزخانه، طبقه اول که واحد بزرگ تر است به خانواده پسر و طبقه دوم به خانواده پدر اختصاص یافت.

یک خط ممتد، پوسته ای پیوسته ای را می سازد که همه قسمت های مسکونی پروژه را در یک قالب کلی گرد آورده

و فضای واحدی برای زندگی این خانواده بزرگ را فراهم می سازد.

در طراحی داخلی اینبنا عناصری چون طاقچه و رف در دیواره ها ون تیرهای افقی سقف یادآور فضای خانه های ایرانی است.

مصالح مورد استفاده در این بنا مثل چوب، حصیر، سیمان و سنگ، سازگار و قابل بازگشت به طبیعت اند.

حجم کلی بنا به صورت جعبه هایی طراحی شد که عمود بر هم چیده شده اند.

ساختمان مسکونی عمید، تهران

ساختمان مسکونی عمید، تهران

محل اجرا: خیابان زعفرانیه، خیابان مقدس اردبیلی، کوچه عمید، نبش کوچه اول

کارفرما: محسم نصیری

زیربنا: ۱۸۰ مترمربع

این پروژه بازسازی یک واحد مسکونی با اسکلت فلزی داری پنج طبقه روی همکف و دو طبقه زیرزمین است.

هدف کارفرما تغییر برنامه فیزیکی موجود نبود. پروژه یک آپارتمان سه خوابه و تنها ویژگی مثبت آن،

نورگیری و دید خوب آن بود. در تغییرات جدید تمامی اجزا تا اسکلت ساختمان تراشیده و مجددا تیغه چینی و نازک کاری شد.

ایده اصلی برگرفته از سبک زندگی کاربران پروژه بود،

زن و شوهری جوان که به دلیل مشغله کاری بسیار سنگین، از خانه فقط به عنوان استراحت و معاشرت استفاده می کردند.

مکعب های معاشرت به منظور عملی کردن برنامه فضایی پروژه شکل گرفتند که خاصیت اصلی آنها اول “تغییر” به این منظور که یک حجم در عین طراحی بسیار ساده و مدرن، بتواند عملکردهای مختلف را در خود جای دهد و دوم “بسط فضایی” به این منظور که برای تمامی عملکردهای ساختمان فضای تعریف شده ای به وجود آید، بود.

کارتینگ پرند، شهر جدید پرند

کارتینگ پرند، شهر جدید پرند

الریک لونباخ

محل اجرا: حدفاصل بلوار ورودی اتوبان تهران – ساوه، ۵۰۰ متر بعد از عوارضی، اول اتوبان تهران-ساوه، رو به روی دانشگاه آزاد پرند

کارفرما: شرکت توسعه سیاحان ورزشی پرند

طراحی: مهدی مرادی، حمید عباسلو

معماری داخلی: محسن یونسی

طراح پیست: شرکت اتریشی اشراینر

ساختمان با کاربری ورزشی – تفریحی داری بخش های متعددی از جمله رستوران، کافی شاپ، فضای بازی های کامپیوتری، بیلیارد، اتاق های آموزشی، مسابقه کارتینگ و قسمت VIP است.

از نوآوری های پروژه می توان به این مورد اشاره کرد:

طراحی و اجرای کنسول ۲۸ متری، انتخاب فرم خطی و کشیده و باریک کردن حجم ساختمان تا حد ممکن برای به حداقل رساندن قطع شدگی ارتباط بصری و حسی آزادراه تهران – ساوه و همچنین از دست نرفتن حریم ذهنی تماشاگران در حین برگزاری مسابقه، کم کردن سنگینی حضور ساختمان با توجه به زیربنای مورد نیاز کارفرما با شفاف کردن ساختمان تا حد ممکن و همچنین باریک شدن حجم ساختمان، و استفاده از آسفالت پلیمری که امکان برگزاری مسابقات در بارندگی را فراهم می کند.