گل های بهاری خانه من

گل های بهاری خانه من

ایجاد فضای سبز همیشه برای انسان شگفت انگیز بوده است.

مخصوصا گل های بهاری که با رنگ های زیبای خود همه را به وجد می آورند.

آپارتمان نشینی موجب شده است که ما شهر نشین ها از داشتن فضای سبز محروم بمانیم.

اما نگران نباشید . بهترین زمان در فرارسیدن بهار را از دست ندهید

و با کمک گل های رنگارنگ ان مانند بنفشه، همیشه بهار، پامچال، ژربرا و … که بسیار متنوع اند

فضای سبز کوچک و خصوصی در آپارتمان خود بسازید و مهمانان خود را به وجد آورید.

فضیا سبز مورد علاقه تان را هر کجا که دوست دارید بسازید.

.

این فضا می تواند بالکن، درون شومینه، کنار پله ها،

گوشه ای از آشپزخانه یا نشیمن، نزدیک در ورودی و … باشد.

بعد از انتخاب مکان که بهتر است تا حدودی نورگیر باشد، نوبت به انتخاب گلدان ها می رسد.

از هر گلدانی چه پلاستیکی چه سفالی و یا فلزی می توانید استفاده کنید.

حتی سبده ای کوچک و بزرگ که در گوشه انباری افتاده اند و یا ظروفی

که شکستگی مختصری دارند می توانند گزینه های منتخب برای گلدان باشند،

جهت استفاده از سبدهای چوبی قدیمی به عنوان گلدان، ابتدا آن را خوب بشویید و خشک کنید.

سپس برای اینکه هنگام آبیاری خاک آن به بیرون نریزد، کف آن را با نایلون پلاستیکی بپوشانید.

به دلخواه می توانید کف آن را به اندازه دو تا سه سانت بشکافید تا آب اضافه آبیاری از آن خارج شود.

برای زیبایی بیشتر اضافه های پلاستیک را بچینید و یا به کف سبد بچسبانید تا هنگامی که از خاک پر شد اثری از آن دیده نشود.

جهت انتخاب گیاه می توانید از انواع گل های آهار، ستاره ای، کوکب، نسترن کوتوله، اطلسی و پریوش و …

که رنگ های متنوع و ارزان قیمت دارند استفاده کنید. علاوه بر این برای کاشت درون سبد نیز مناسبند.

بسته به سایز سبدها، درون آنها را با گل های بهاری پر کنید.

.

بهتر است در هر سبد حدود ۲ تا ۳ گل بکارید تا فضای کافی برای رشد و بزرگ شدن داشته باشند.

بعد از کالشت گل ها درون سبد لابه لای آنها را با خزه و یا کاه بپوشانید تا زیباتر جلوه کند.

گلدان ها را در محل نورگیر با آب و هوای مناسب قرار داده و هر روز آنها را آبیاری نمایید.

اگر از آنها در فضای باز استفاده و به خوبی مراقبت کنید، شاهد حضور پروانه ها در باغچه کوچک تان خواهید بود.

چکمه های قدیمی یا کفش های غیرقابل استفاده را نیز می توان به عنوان پوشش گلدان مورد استفاده قرار دهید.

به این صورت که ابتدا انها را رنگ کنید و بعد با سلیقه خود طرح های زیبا بر روی آن بکشید.

سپس لدان های کوچک از گل های تابستانی را درون چکمه ها قرار دهید تا زیبایی آنها دو چندان شود.

ایده های فانوسی

ایده های فانوسی

حیاط، بالکن، پشت بام یا پشت پنجره ها همگی برای کامل شدن چهره بیرونی خود نیاز دارند که “حس خاصی” ایجاد کنند.

فانوس ها و شمع ها بهترین گزینه برای ایجاد این حس و روشن کردن جمع شما در فضای باز هستند.

شیشه مشجر

برای یک جمع دوستانه هیچ چیز زیباتر از یک فانوس شیشه ای رنگارنگ نیست تا رنگین کمانی درخشان در جمع شما ایجاد کند.

ظروف سفالی

بسیاری در خانه ظروف و گلدان های سفالی، شبیه به این یکی دارند که استفاده درستی از آنها نمی شود.

با تغییرات اندکی آنها را به فانوس زیبایی برای شب های گرم تابستان تبدیل کنید.

بافته(گونی بافت)

نمایی روستیک را به دکور فضای باز شما می دهد.

می توانید آنها را از درخت یا طناب آویزان کرده یا روی میز استفاده کنید.

کاغذ

فانوس های کاغذی کاغذهای دکورهای شرقی را در ذهن تداعی می کند.

سادگی و خلوتی از ویژگی های دکورهای شرقی است و با سبک های مدرن و مینیمال نیز به خوبی همراه می شوند.

چدن

هیچ چیز کلاسیک تر از فانوس هیا چدنی با اندازه های مختلف در فضای باز شما نیست.

حتی می توان آنها را از مدل های متفاوت انتخاب کرد.

این فانوس ها اگر از استیل ضد زنگ تهیه شود مدرن تر به نظر می رسد.

شیشه های بازیافتی

اگر از علاقه مندان محیط زیست و به اصطلاح سبز هستید، این فانوس های ساخته شده از شیشه های بازیافتی مورد توجه شما قرار خواهند گرفت. زیرا در عین سادگی بسیار زیبا هم هستند.

حصیری

این یکی از همه دوست داشتنی تر است و با سبک روستیک، به خوبی جور می شود. استفاده از این ایده بی نهایت ساده و جذاب در میان پاسیو هم چشم هر بیننده ای را به سمت خود جلب خواهد کرد.

ساختمانی در یخ، نجف آباد

ساختمانی در یخ، نجف آباد

محل اجرا: خیابان فردوسی، چهارراه پلیس

کارفرما: سید محمد آیتی

مساحت زمین ۹۰ متر مربع

زمانی که پروژه به دفتر ما  پیشنهاد شد، مدتی بود که کارفرما برای انتقال تیر برق مزاحم

رو به روی پروژه توسط اداره برق تلاش کرده بود و نتیجه ای نگرفته بود.

او هنوز درباره ساخت بنا، به خاطر این مشکل و شکل هندسی خاص آن مردد بود.

بدتر از آن، او هنگامی به سراغ ما آمد که اسکلت و سقف ها اجرا شده بود و دیگر امکان جا به جایی و تغییر آن نبود.

بخت خوب ما این بود که نور مزاحم غرب و ساختمانی با نمای نازیبای شیشه ای و تیر برق مزاحم،

هر سه در یک سمت بودند و درخت تنومند مجاور زمین،

نور موافق و دید به کوه های شمال شهر هر سه با هم در سمت دیگر قرار داشتند.

ما تصمی گرفتیم برای مقابله با نور مزاحم اغرب و نیز کاهش دید طبقات به تیر برق و ازدحام سیم های مزاحم آن،

نقاب هایی از جنس نما تعریف کنیم که با برآمدن از سطح نما هدف ما را برآورده کنند. این نقاب ها دید بدنه غربی را به سمت جنوب

و دید بدنه روی پخ را به سمت شمال می چرخاند(جلوی دید مزاحم تیر برق و ساختمان رو به رو را می گیرد)

و دید مزاحم بدنه شمال به دیوار پیش امده ساختمان کنار را هم به سمت شمال جهت می دهد.

همچنین زوایای برآمدن این صفحات که هر یک از سطح مجاور آن گرفته شده،

به نوعی مسئله وجود ساختمان در پخ را در نما حل م یکند.

رنگ سفید نما هم بازی های نور و سایه روی سطح نما را بهتر نشان می دهد

و هم در آن هم بازی های نور و سایه روی سطح نما را بهتر نشان می دهد و هم درآن محیط آشفته،

به نما آرامش و تشخص می بخشد. ما نهایتا به سطحی یکپارچه رسیدیم که نقاب ها جزئی از نما برسند،

به پاسخی یکپارچه در برابر مجموعه محدودیت هایی که آن را محاصره کرده بودن تبدیل شده است.

مرکز تحقیقات فطروسی، پارک فناوری پردیس

مرکز تحقیقات فطروسی، پارک فناوری پردیس

محل اجرا: پارک فناوری پردیس

کارفرما: شرکت تحقیقات الکترونیک فطروسی، فرزاد فطروسی

مساحت ۱۰۰۰ متر مربع

زمین پروژه حاصل تجمیع قطعات ۳/۹۸ و ۳/۹۸ پارک فناوری پردیس،

و محل تجمع و تمرکز شرکت های صاحب فناوری در حوزه های مختلف از جمله الکترونیک است.

هرچند به عرصه نمایش پروژه های ساختمانی تبدیل شده است:

از طرفی پارکینگ ها به فضای کارگاهی تبدیل می شوند،

از سمت دیگر کارفرمایان برای نمایش ساختمان های خود دست به هر کاری می زنند.

ما می خواستیم:

ساختمان کم هزینه باشد، شرکت فناور، هزینه خود را صرف کار تخصصی اش کند،

نیاز شفاهی و روانی کارفرما برای ایجاد فضایی شاخص را برآورده کند و انعطاف پذیر باشد.

تجمیع دو قطعه زمین ۲۰*۲۵ متری که از بر ۲۰ متری از جنوب و شمال به هم می رسند،

سطح اشغال مشخص(۳۰ درصد) و اجبار طرح فرادست به امتداد بدنه های کوچه های شمالی و جنوبی، حجمی کشیده و خطی را در ساخاتمان به وجود می آورد دو حیاط در دو گوشه جنوب شرقی و شمال غربی ایجاد کردیم که هندسه کل ساختمان را از خطی به S تغییر شکل داد. فضای میانی، ورودی را مشخص کرد که کیفیت مشابهی به نسبت شمال و جنوب ایجاد می کرد.

بخش های کوچک تر شمالی مناسب فضاهای اداری اند و فضاهای جنوبی یکپارچه سازماندهی شده اند. زیرزمینی که سطح اشغال ۸۰ درصد دارد و برای پارکینگ پیش بینی شده است، به فضای کارگاهی پروژه تبدیل شد.

 

گالری-رستوران مکعب سفید

گالری-رستوران مکعب سفید، تهران

محل اجرا: شهراک غرب، فاز یک، خیابان ایران زمین، نبش خیابان مهستان، مرکز تجاری گلستان، طبقه دوم، وحد ۳۰۱

موضوع اصلی در طراحی مکعب سفید، چگونگی پرداختن به فضا و معماری به جای پرداختن به موضوع فرعی دکوراسیون و چیدمان بوده است.

در واقع سوال اصلی طراحان این بود که معماری فضای رستوران چگونه می تواند به مخاطب در دستیابی به تجربه متفاوت فضایی یاری رساند.

نتیجه این رویکرد، طراحی یک گالری بود.

یعنی آیا می توان فضای معماری محدود رستوارن را به گونه ای ساماندهی کرد که یک گالری هنری نیز باشد؟

نکته اساسی در طراحی گالری، آزاد کردن سطوح دیوارها برای نمایش آثار هنری است. نتیجه این بررسی ها،

دستیابی به یک دیاگرام فضایی برای ساماندهی فضای رستوران و گالری در کنار یکدیگر است،

به گونه ای که فضاهای خدماتی(رستوران)، در مرکز فضا و با فاصله از همه سطوح و سقف به صورت نیمه معلق قرار گرفته باشد.

بدین ترتیب محدوده کشیده پروژه به دو قسمت مساوی در طرفین، یکی در سمت راهرو ورودی و دیگری در طرف حیاط مرکزی تقسیم می شود.

با باز شدن فضای اطراف آشپزخانه از سه طرف، نور طبیعی از سالن سمت حیاط، به سالنی که در طرف راهرو است،

نفوذ می کند و همچنین به گردش هوا و سهولت در رفت و آمد مشتریان و خدمه کمک می کند.

نورپردازی این مکعب سفید، در سه مرحله انجام شده.

مرله اول، تامین نور کافی موضعی برای کارران با تعبیه منبع نور در بالای هر میز.

مرحله دوم، نورپردازی مکعب سفید مرکزی و مرحله سوم، نورپردازی دیوارهای کناری برای تفکیک

و خواناتر کردن حجم مکعب سفید مرکزی و جداسازی دیوارها از سقف.

با ترکیب و تنظیم شدت نورها، می توان نورپردازی های متنوعی را در ساعات مختلف روز و شب ایجاد کرد.

نمای ساختمان مبل لمکده، تهران

نمای ساختمان مبل لمکده، تهران

محل اجرا: بزرگراه رسالت(غرب به شرق)، بعد از پل سیدخندان، نرسیده به خروجی صیاد شیرازی، شماره ۱۲۶۶

کارفرما: مسعود دولت نیا

ساختمان مبل لمکده در یک بافت متراکم، یکدست و تخت، در کنار اتوبان رسالت قرار دارد.

نمای ساختمان موجود با عمری ۳۰ ساله از تراورتن های افقی سفید رنگ پوشیده شده بود.

کارفما از ما خواست این نما را با هزینه ای حدود ۳۰ میلیون تومان بازسازی کنیم و مانند بسیاری از مشتریان،

در ابتدا با نشان دادن نمونه هایی از ساختمان های اداری تهران با نمای کامپوزیت و دو بعدی، درخواست چنین نمایی داشت.

اما پیشنهاد ما در همان ابتدا نظر او را تغییر داد.

پوشش ساختمان یکی از ابتدایی ترین عناصر معماری است.

وقتی پوشش به موضوع نما تبدیل شود، علاوه بر نقش محیطی، به شکل ابزاری برای بازنمایی عمل می کند

و محدوده، مرز، لبه،محوطه و نقاط مشترک را شکل می دهد.

با توجه به پتانسیل ایجاد عمق تا ۴۰ سانتی متر، چگونگی ارتباط میان سطح و عمق هدف اصلی این پروژه بود.

این ارتباط چگونه می تواند روی بیننده ای که با سرعت در حال عبور از بزرگراه است، تاثیر بگذارد؟

و این تاثیر چگونه می تواند در او یک تصویر ذهنی ایجاد کند؟ یک تصویر-خاطره.

ایجاد تضاد یکپارچه میان سطح و عمق، میان روشن و تیره، میان صیقلی و زیر، میان طبیعی و مصنوعی راهکار ایجاد این تاثیر است.

پروژه با تحلیل شبکه نمای موجود در بافت پروژه، و تبدیل آن به یک شبکه سه بعدی جدید شکل گرفت.

مصالح استفاده شده، سرامیک سفید برای سطوح و چوب طبیعی برای عمق ها است.

برای کاهش وزن نما، مصالح به شکل خشکه چینی و از طریق زیرساز آلومینیومی به سازه فلزی موجود متصل شده اند.

ویلای ساوه

ویلای ساوه

گروه معماری کارند

محل اجرا: جاده تهران-ساوه، ۵۰ کیلومتری ساوه، روستای پیک، دشت سلطان احمدلو، مزرعه آقای شمس الواعظین

معماری: علی شریعتی، دخی سربندی

ساختمان با کاربری مسکونی(ویلا) در یک زمین کشاورزی(باغ) طراحی شده است.

خواسته اولیه کارفرما ویلایی با سه اتاق خواب بود که با پیشنهاد گروه طراحی،

پذیرایی در دو بخش خصوصی و عمومی و تراس های وسیع در دو طبقه طراحی شد.

ساختمان می بایست به نیازهای کارفرما برای حداق چهار روز در هفته(برای رسیدگی به امور باغ) و پذیرایی از مهمانان پاسخ دهد.

فضای خصوصی، دورتر از محیط باغ و محل اسکان کارگران، که برای ساخت ویلا و محوطه در نظر گرفته شده بود

تقریبا ۶ هزار مترمربع مساحت داشت. برای کنترل آبیاری باغ، استخری به ظرفیت ۲۵۰۰ مترمکعب مورد نیاز بود.

طراحان استخری به شکل U طراحی کردند و فضای میانی استخر به مساحت ۳۹۵ مترمربع به ویلا اختصاص یافت.

.

مساحت کل ویلا ۴۶۰ مترمربع شامل ۲۴۰ مترمربع فضای بسته و ۱۶۶ مترمربع تراس است.

طبقه اول شامل اتاق مهمان، آشپزخانه، سرویس، حمام، پذیرایی عمومی و تراس،

و طبقه دوم شامل دو اتاق خواب، آشپزخانه کوچک، پذیرایی خصوصی و تراس است.

شرایط مکانی پروژه(اقلیم گرم و خشک و قرارگیری بنا در میان آب) باعث شد

دغدغه اصلی طراحان ضمن فراهم کردن شرایط آسایش در دل کویر، ایجاد ارتباطی معنادار با معماری ایرانی و کوشک باشد.

تضاد میان پر و خالی، نحوه اتصال فضای تهی داخلی با مرز ساختمان و بیرون،

حفظ هندسه کلی، تاکید بر فرآیند ورود به ساختمان و ایجاد تنوع فضایی و دیدهای متقاطع در فضاهای بسته

و نیمه باز از موارد مورد نظر در طراحی پروژه بوده. در طرح، از شکل مکعب با تاکید بر هندسه چهارتایی(چهاردیوار جانبی) استفاده شده است.

مکعب شکل گرفته از اتصال این چهار دیوار، پوسته ای است برای جمع آوری فضاهای نیمه باز و بسته درون زیر یک سقف و ایجاد تمامیت بنا.

.

در طراحی بنا از قرار دادن فضای تهی داخلی در مرکز هندسی و تقلید از نمونه سنتی کوشک پرهیز شده،

در عوض، سطوح نیمه باز به شکل پیچیده چند L متقاطع در ضلع های شمالی، شرقی و جنوبی پروژه ساماندهی شده اند،

بهنحوی که اتصال فضاهای نیمه باز با یکدیگر حفظ، و دیدهای متقاطع داخلی در پروژه ایجد شود.

با توجه به قرارگیری ساختمان در میان آب، ورود به ساختمان اهمیت ویژه ای یافت.

مجموع پل و ضلع شرقی و دو ستون از بتن نمایان به شکل متقارن، تصویر ورودی کوشک هایی مثل هشت بهشت را تداعی می کند.

در ضلع غربی، برای جلوگیری از دریافت بیش از حد تابش خورشید، تامین دید به استخر

و استفاده از انعکاس نور روی آب، پنجره ها تنها یک متر از کف ارتفاع دارند.

 

رستوران ایتالیایی گرانو، تهران

رستوران ایتالیایی گرانو، تهران

محل اجرا: شریعتی، قبل از بزرگراه همت(شرق)، سه راه ضرابخانه، نبش سروستان چهارم
کارفرمایان: علی پور، حافظان
معمار: هومن بالازاده

پروژه در یک خیابان یک طرفه در دسترسی اصلی شهری واقع شده و برنامه آن بازسازی و تبدیل فروشگاه لوازم بقی به یک رستوران بود.

  • یکی از هدف های طراحی، ایجاد یک فضای پیوسته از بیرون به درون بود که جریان پیوسته کالبدی طرح بتواند تمامی عناصر داخلی و بیرونی طرح(مانند تابلو ورودی، نورپردازی، سقف، دیوار، میلمان و تابلوهای داخل فضا) را تعریف کند.
  • هدف دیگر ایجاد پرسپکتیوهای متنوع در زوایای مختلف داخل و بیرون پروژه نسبت به حجم، نور و رنگ در درون فضا بود. بر اساس اهداف طرح، تکنیک طراحی از دو صفحه متداخل در هم به وجود آمده است.

صفحه های پروژه بر اساس وضع موجود ساختمان و همچنین بر اساس نیاز طراحی پروژه شکل گرفته اند.

در شکل گیری هندسی پروژه، با توجه به شرایط موجود رستوران که از دو بخش با ارتفاعات متفاوت تشکیل شده بود،

سعی در یکپارچه کردن این دو فضا با یکدیگر شد.

هندسه طرح به گونه ای طراحی شد که در بیرون ساختمان با توجه به حرکت ماشین ها در یک جهت،

افراد را از نظر بصری به فضای داخل رستوران هدایت کند.

نوارها یک در میان هریک از نیازهای طراحی را تعریف می کنند،

به طوری که فضا از تقسیم یک در میان دو صفحه به وجود آمده است:

صفحه A تعریف کننده رنگ است، روی این نوارها تصاویری آبستره از رنگ های گرم، چاپ شده است.

صفحه B تعریف کننده نورپردازی فضا و مبلمان است.

منشور رنگ ها در طراحی نما

منشور رنگ ها در طراحی نما

طراحی از محسن دادخواه، میلاد علی حق نژاد و کاوه عاکف از دفتر معماری رای استودیو

پارک فناوری پردیس، تابستان ۹۱

پارک فناوری پردیس مکانی است که نسبت به سایر نقاط کلان شهرها، می توان در آنجا آسوده تر به خلق اثر هنری و معمارانه پرداخت،

چرا که با وجود قطعات بزرگ و هم جواری مناسب، امکان طراحی آزادانه تر برای معماران و طراحان فراهم است.

از طرفی مالکین قطعات این مجموعه، شرکت های بزرگ و معتبری هستند

که طراحی ساختمان های دفاتر خود را به گروه های معماری برجسته ای می سپارند،

ناگفته نماند که تنها عده ی معدودی از معماران متبحر کشور اجازه ی طراحی و ساخت و ساز در این مجموعه را دارند.

این پارک در ۳۰ کیلومتری شرق تهران با متراژی بالغ بر ۱۰ هکتار واقع شده است

و در حال حاضر دارای حدود ۱۰۰ بلوک مورد بهره برداری یا در دست احداث می باشد.

شرکت “آرا پژوهش” مالک یکی از قطعات این پارک، پس از اجرای نیمه کاره ی بنای ساختمان دفتر خود،

تصمیم گرفت کهنما سیمایی متفاوت از طراحی اولیه ی بنا برای پروژه خود در نظر بگیرد،

چرا که با وجود ساخت و سازهای نسبتا موفقی که توسط گروه های معماری مختلف به عنوان شاخصه ی هریک از شرکت ها طراحی و اجرا شده اند،

در بافت کنونی پارک فناوری، نما و شخصیت ساختمان ها می تواند بسیار تاثیرگذار بوده

و حتا به نماد نشانه ی آن شرکت در این مجموعه ی علمی تحقیقاتی تبدیل شوند.

نکته ی قابل توجه در این پروژه، نیمه کاره بودن بناست، به آن معنا که معمار طراح برای اجرای ایده های خود با محدودیت هایی رو به روست و صرفا شانس طراحی پوسته ی نما را داشته است،

به عبارتی پس از شکل گیری استخوان بندی بنا توسط معماری دیگر، کار طراحی خلاقانه و متفاوت برای یک ساختما بسیار دشوار می شود.

به هر حال پس از مطالعات اولیه، آنالیز انرژی های سایت و محدودیت های این بنای نیمه کاره

و نیز ایده ی جداسازی ساختمان از محیط اطراف، گروه طراحی رای استودیو تصمیم گرفتند

تا به وسیله ی اجرای پوسته ای از طیف رنگ ها به این مهم دست یابند.

با وجود محدودیت هیا طراحی  پس از اجرای اسکلت ساختمان ایده ی جداسازی و شاخص کردن

بنا با استفاده از طیفی رنگین کمانی در تضاد با خشکی و سردی ساختمان های نسبتا صنعتی

و نیز بک گراند سفید رنگ بنا، راهکار خلاقانه ای بوده که به بهترین نحو توسط طراح عملی شده است،

اتفاقی که حداقل تا کنون در هیچ یک از ساختمان های این سایت ۱۰ هکتاری مشاهده نشده است.

از جمله برنامه های تعریف شده ی دیگر برای پروژه، سبک سازی بنا و جدا کردن آن از زمین بود

به طوری که بتوان هم زمان نما را نیز از قید ستون های ثقیل حاکم بر آن رها ساخت.

برای پنهان شدن ستون ها و یکپارچه شدن نما در تمان جهات، پنل های عمودی با ابعاد

و جهت تاکید بیشتر بر این پنل های عمودی مکرر، چیدمان هر طبقه بر اساس تونالیته ی رنگی خاصی در نظر گرفته شد

تا هر رنگ خاص در یک ستون، مستقیم به زمین متصل نشود و به طور هم زمان شگفتی افقی و عمودی پدید آید.

مرکز همایش های بین المللی بانگالورو

مرکز همایش های بین المللی بانگالورو

طراحی از استودیو یزدانی

بانگالورو، هندوستان

شهر بانگالورو مرکز کارناتاکا در هندوستان است که در جنوب شرقی کارناتاکا واقع شده

و سومین شهر پر جمعیت و پنجمین شهر از نظر تراکم جمعیتی در این کشور است.

صنعت نساجی ابریشم، سال های متمادی سنتی دیرینه در شهر بانگالورو بوده است

و الهام طرح ساختمان مرکز همایش و منظر پیرامون آن، برگرفته از این صنعت آغاز شد

تا مانند پوششی غنی و ارزشمند از فضا و تجربه در بر بستر سایت مستقر شود.

پلان شامل پلازاهای ورودی، تراس های پیش آمده، حیاط و باغ های سبزی است

که زمینه ی باشکوهی برای چیدمان ردیف های افقی ساختمان بین المللی همایش فراهم می آورد.

یک سازه ی ارتباطی، دسترسی دو طرفه ی هتل با مرکز همایش، پلازای ورودی با فضاهای کاربری داخل ساختمان و تالار ضیافت با تراس ها و باغ های پشت آن را فراهم می کند.

اساس کانسپت معمارانه را ایده ی لایه بندی و بافت پارچه تشکیل می دهد

و از همین رو المان های گشوده ی وسیع مرکز همایش بر روی یکدیگر قرار گرفته اند

تا به این سان، دلبازترین فضاها و منظر مهلت ظهور یابند. بازی متقابل محدوده های باز و بسته در طبقات،

موجب خلق تجربه ای نو شده است، نور طبیعی فراوانی را به داخل را می دهد

و در میان کاربری های شلوغ و پر هیاهو، مجال سخاوتمندانه ای برای تنفس و آزاد راه رفتن به افراد اهدا می کند.

سازه ای پویا در میان این فضاها تعبیه شده که بیانی از ویژگی منحصر به فرد بین المللی این پروژه است.

دو هتل در طرفین مرکز همایش به عنوان دو نقطه ی متمایز و متقابل به جریان افقی آن، در راستای قائم قد علم کرده اند.

سری حائل های متحرک بر روی بالکن ها، ظاهری متفاوت به هریک از طبقات بخشیده اند.

گشودگی ها نمای زیبایی از حیاط های مرکزی را قاب می کنند و از لحاظ بصری ارتباطی بین منظر داخلی

و باغ های طبقات ایجاد می کنند و مسیری که از میان سایت عبور می کند،

سریالی از تجربه های زمینی و موزون برای مرکز همایش بین المللی بانگالورو پیش رو می گذارد.